Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2012/12762 E. 2014/5012 K. 18.03.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/12762
KARAR NO : 2014/5012
KARAR TARİHİ : 18.03.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; evlere temizliğe giderek geçimini sağlayan şikayetçinin, yine bir temizlik işi nedeni ile arkadaşı … vasıtasıyla sanıkla tanıştığı, sanığın kendisini … Emniyet Müdürlüğü’nde görevli başkomiser … olarak tanıtıp, şikayetçinin kızını kardeşine ait şirkette işe yerleştireceğini vaad ettiği, konuşma sırasında şikayetçinin vefat eden eşinin sigorta süresinin emeklilik için yeterli olmadığını öğrenen sanığın, şikayetçiye 2.500 TL karşılığında eşinin sigorta işlemlerini tamamlayarak sosyal güvenlik kurumundan maaş almasını sağlayabileceğini söylemek suretiyle şikayetçiyi aldattığı, bunun üzerine şikayetçinin temin edebildiği 2.000 TL’yi sanığa verdiği, sanığın şikayetçiden parayı aldıktan sonra ortadan kaybolduğu anlaşılmakla, eylemin 5237 sayılı TCK’nın 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş; adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, “önceki mahkumiyetlerinin 01/06/2005 tarihinde yürürlükten kaldırılan 765 sayılı TCK’ya göre verilmiş olması” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesindeki isabetsizlik aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.