YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/15878
KARAR NO : 2014/7583
KARAR TARİHİ : 21.04.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Katılanın, evlenme niyetinde olduğuna inandığı ve bir arkadaşı vasıtasıyla telefon numarasını temin ettiği sanık … ile yaptığı telefon görüşmesinde; sanık …’ün katılanı tanışmak amacıyla Karamürsel ilçesine davet ettiği, Karamürsel ilçesine giderek sanık … ile tanışan katılanın, evlenme niyetinde olduğunu sanığa söylediğinde; sanık …’ün, evlenmenin gerçekleşebilmesi için üç adet bilezik almasının yeterli olduğunu belirttiği, teklifi kabul eden katılanın, …İlçesine döndüğü, bir süre telefonda görüşerek katılan ile ilişkisini sürdüren sanık …’ün, katılan ile yaptığı son telefon görüşmesinde; evlenmek amacıyla …’ye geleceğini söyleyerek katılandan yol parası göndermesini istediği, katılanın, bu amaçla, posta havalesi yoluyla 100 TL parayı sanık …’e gönderdiği, parayı teslim alan sanık …’ün, akrabası olan sanık … ile birlikte …iline katılanın yanına geldikleri, otogarda kendilerini karşılamaya gelen katılanın ikametine gittikleri, bir müddet burada vakit geçirdikten sonra alışverişe çıkarak, kuyumcudan iki adet bilezik, bir mağazadan muhtelif giyim eşyaları satın alıp, parasını da katılana ödeten sanıkların, akrabalarına hediye alacaklarını bahane ederek 170 TL para istedikleri, katılanın 170 TL parayı sanıklara verdiği; ayrıca sanık …’a dönüş masrafı olarak 38 TL para verdiği, namaz kılmak amacıyla sanıkların yanından ayrıldıktan sonra eve döndüğünde sanıkların, kişisel eşyalarını alarak evi terk ettiklerini görüp aldatıldığını anlayan katılanın, telefon numaralarını aramasına rağmen ulaşamadığı sanıkların, bu şekilde üzerlerine atılı olan dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;
Oluşa sanıkların savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, tanıkların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanık …’ün, en başından beri evlenme niyeti taşımamasına rağmen, diğer sanık … ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek katılanı bu duruma inandırdıktan sonra muhtelif ziynet eşyaları ile bir miktar parayı sözde evlilik amacıyla katılandan aldıktan sonra evi terk etmek suretiyle haksız menfaat temin etmeleri şeklinde gerçekleştirdikleri sabit görülen eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.