YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/17533
KARAR NO : 2013/2857
KARAR TARİHİ : 18.02.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala Zarar Verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/3.maddesi gereğince seçimlik ceza olarak hapis cezası uygulanması gerekirken adli para cezası uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında hakaret suçundan dava zaman aşımı süresi içersinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; sanığın, kızkardeşini döven ve onunla gayrı resmi yaşayan katılan sanık … ile konuşmak için evine gittiği katılan sanık …’in bıçak almak için eve girdiği ve sanığı tehdit ettiği bunun üzerine sanığın da taş atarak …,’in babası müşteki …’a ait evin penceresini kırdığı olayda mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine, ancak;
Oluşa uygun kabule göre; ilk haksız hareket katılan sanık … Sıncardan kaynaklandığı halde sanık … hakkında TCK’nın 29.maddesinde belirtilen haksız tahrik hükmünün uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.