YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/18184
KARAR NO : 2014/11797
KARAR TARİHİ : 12.06.2014

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunda, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.
Somut olayda; Kayseri Barosu avukatlarından olan sanık Avukat …’in; davacı katılan vekili sıfatıyla, … ve Yatak Sanayi Ticaret A.Ş aleyhine takip ettiği Kayseri 1. İş Mahkemesi’in 2004/2049 sayılı tazminat davası neticesinde verilen 25/10/2005 tarih ve 2005/1217 sayılı davanın kısmen kabulüne dair karara istinaden davalıdan haricen tahsil etmiş olduğu toplam 101.320,28 Türk Lirasının 45.000 Türk Lirasını müvekkiline verip bakiye miktardan vekalet ücreti aldıktan sonra şikayetçiye vermesi gereken Kayseri 4.Asliye Hukuk Mahkemesince müştekiye ait olduğu kabul edilen ve Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen 29.997,52 Türk Lirasını vermeyerek uhdesinde tutmak suretiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;
5237 sayılı TCK’nın cezaların toplanması kuralına yer vermediği dikkate alınarak sanık hakkında hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu gözetilmeden, TCK’nın 155/2. maddesi kapsamında verilen 6000 TL ve 80 TL’nin toplanmasına karar verilerek neticeden 6080 TL adli para cezasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki “Sanık … in neticeten 6080 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” ilişkin kısmın çıkartılarak, yerine, “cezaların ayrı ayrı infaz edilmesine” denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.