YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/18878
KARAR NO : 2013/3713
KARAR TARİHİ : 28.02.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Sanık …’in, hükümlü olarak bulunduğu …Tİpi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir koğuşa geçmek istediği ancak talebinin idare tarafından kabul edilmemesi üzerine kalmakta olduğu Sağ Müşahade 9 nolu odada bulunan yatağı çakmak ile tutuşturarak yangın çıkardığı, sanığın çıkardığı yangın sonucunda odada toplam 357,50 TL’lik zararın meydana geldiği olayda, mahkemenin kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/06/2011 tarih ve 2011/9-88 Esas, 2011/116 karar sayılı kararına göre, sanığın tekerrüre esas başkaca mahkumiyeti bulunmasına karşın
tekerrüre esas olmayan geçmiş hükümlülüğünün tekerrüre esas alınarak sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK ‘un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK’nın 58.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden ilgili ilamın çıkartılarak yerine” Diyarbakır 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 07/02/2008 tarihinde kesinleşen 2006/36 Esas, 2006/340 karar sayılı ilamı çerçevesinde sanığın cezasının TCK’nın 58.maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejiminie göre çektirilmesine, 5320 sayılı kanunun 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı kanunun 108/2.maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Diyarbakır 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2005 tarih ve 2005/232 esas ve 2006/8 karar sayılı ilamına konu olan 3282 TL adli para cezası alınarak belirlenmesine” cümlesinin hükme eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.2.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.