YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/3753
KARAR NO : 2014/113
KARAR TARİHİ : 13.01.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Sanığın, başkasına ait ticari takside şoför olarak çalışan şikayetçinin aracına bindiği, taksimetreyi kapattırarak pazarlıkla 80 TL karşılığında Anadolu yakasına gitmek için anlaştıkları, yolda Bakırköy devlet hastanesinde alması gereken bir evrak olduğunu söylediği ve hastaneye uğradıkları, sanığın hastaneden kızgın bir şekilde çıktığı, şikayetçiye üzerindeki doların ucuz fiyata alınmak istendiğini söyleyerek kendisinde 135 TL olup olmadığını vermesi halinde 100 doları getireceğini söylediği, şikayetçinin kabul edip 135 TL’yi sanığa verdiği, parayı alan sanığın tekrar hastaneye girdiği ancak geri gelmediği, olayda, dolandırıcılık suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkındaki hapis cezasının adli para cezasına dönüştürüldüğü gözetilmeden TCK’nın 53. maddesinin uygulanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden hak yoksunluğu ile ilgili TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın tamamen çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.