Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2012/5307 E. 2013/17305 K. 12.11.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/5307
KARAR NO : 2013/17305
KARAR TARİHİ : 12.11.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Katılan kendisine ait binayı 2005 yılında sanığın eşine satarak tapudan devrini yaptığı, satılan evin birinci katında katılana ait marangoz malzemelerinin bulunduğu dükkanın boşaltılması halinde bunların katılan tarafından alınacağına ilişkin, sözlü olarak anlaştıkları halde sanığın kendisine emaneten bırakılan malzemeleri katılana iade etmeyip, satarak ve uhtesinde tutarak güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında,
Katılanın, sanığın kızı …’a sattığı belirtilen taşınmazın ada ve parsel numarasının ve satış tarihinin taraflardan sorulup ilgili Tapu Sicil Müdürlüğü’nden bu taşınmazın katılan tarafından …’a satış işlemine ait belgenin onaylı örneğinin getirtilip incelenmesi, taşınmazı katılandan satın aldığı belirtilen …’un tanık sıfatıyla bilgi ve görgüsünün tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği halde eksik araştırma sonucu hüküm kurulmuş olması ayrıca suça konu malzemelerin iadesi konusunda sanık ile görüştüğünü ve sanığın bu malzemeleri vermeyeceğini kendisine söylediğini
beyan etmiş olan tanık …’ün beyanına neden itibar edilmediği hususunun gerekçeli kararda tartışılmamış olması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.