YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/5951
KARAR NO : 2012/40041
KARAR TARİHİ : 27.06.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, kaçmaya imkan sağlama suçuna teşebbüs
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde, mağdur sayısı dikkate alınarak sanıkların tek eylemle birden fazla görevliye direnmeleri eyleminde 5237 sayılı TCK.nun 43/2.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hususu ile kaçmaya imkan sağlama suçunda, sanıkların tutuklu şahsı kurtarmak için mağdur polis memurlarına yönelik cebir kullanmalarına göre, 5237 sayılı TCK.nun 294/3.maddesi gereğince cezada artırım yapılmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıkların tutuklanan arkadaşlarının emniyet görevlilerince ceza infaz kurumuna teslimi sırasında kapıda bekleyerek arkadaşlarına para verecekleri bahanesi ile ekip aracına yaklaşıp bir anda elleri kelepçeli şahsı görevlilerin elinden kurtarıp kaçırmak amacı ile şahsı çekiştirmeye başlamaları, kendilerini engellemeye çalışan görevliler ile arbedeye girmeleri, olay yerinde bulunan kamu malı niteliği taşıyan ekip aracına taş atarak zarar vermeleri şeklinde gelişen olayda, mahkemenin kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, kaçmaya imkân sağlama suçuna teşebbüs etme suçlarının oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı Yasa’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarına ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3.fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı Kanunun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüme “53.maddenin 3.fıkrası uyarınca 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1.fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.