YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/6204
KARAR NO : 2012/40898
KARAR TARİHİ : 10.09.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala Zarar Verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Temyiz isteminin reddine dair 25/01/2011 tarih 2010/98 E 2010/314 sayılı ek kararın sanığa tebliğ edildiğine ilişkin dosyada evrak bulunmadığından, sanığın adı geçen karara karşı temyiz talebinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek ve Anayasa Mahkemesinin 07.10.2010 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete’ de yayımlanıp, yayımından bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 Karar sayılı hükmü gereği, iptal kararının yürürlüğe girdiği tarih ile temyiz sınırını 3000 TL’ye çıkaran 6217 sayılı yasının yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihleri arasında hiç bir istisna öngörülmeksizin adli para cezalarına mahkumiyet hallerinde hükmün temyizi mümkün olduğundan temyiz isteminin reddine dair 25.01.2011 gün ve 2010/98 Esas, 2011/314 sayılı ek karar kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; sanığın, araç parkı nedeniyle aralarında husumet bulunan müştekiye ait park yapılmasını engellemek amacıyla garaj önüne konulan “park yapılmaz, apartman girişidir” levhalarını kırdığı yönünde müştekinin çelişkili beyanları dışında her türlü şüpheden uzak yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.