Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2012/9750 E. 2014/3543 K. 26.02.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/9750
KARAR NO : 2014/3543
KARAR TARİHİ : 26.02.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; sanık …’in, 02.12.2006 tarihinde …’tan kiraladığı araç ile Kuşadası’na geldiği, burada kendisini subay olarak tanıtarak … Askeri Lojmanlarda eşyası bulunduğu ve bu eşyayı getirmek için kamyon aradığını söyleyerek katılan ile görüştüğü, anlaştıktan sonra İzmir’e doğru yola çıktıkları, sanığın, Kuşadası çıkışında kullandığı araç için katılana 50,00 TL’lik benzin aldırdığı, ayrıca Selçuk otoban üzerinde bulunan ve … Tesisleri olarak bilinen tesiste durduklarında katılana askeri lojmana kimlik ve cep telefonu alınmadığını söyleyerek katılanın kimlik ve cep telefonunu aldığı, ayrıca lojmana 500,00 TL borcu olduğunu yanında döviz olduğu için ödeyemeyeceğini, kendisin bu parayı verirse dönüşte ödeyeceğini söyleyerek katılandan 500,00 TL para aldığı, daha sonra aracına binerek otobandan hızla uzaklaştığı ve kaçtığı bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.