Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2013/10053 E. 2015/22975 K. 02.04.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/10053
KARAR NO : 2015/22975
KARAR TARİHİ : 02.04.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Sanıkların katılandan 10 adet çelik kapıyı toplam 3.325,00 TL karşılığında satın alıp 500,00 TL kapora verdikleri, kalan borçları için de lehtar kısmı boş olarak bırakılmış, borçlusu sanıklardan … olan, adres kısmında sanık …’ın terk ettiği işyerine ait olan adresi yazarak verdikleri, üç gün içerisinde borçlarını ödeyeceklerini söyleyen sanıkların suça konu çelik kapıları sattıkları şahısların tanık … imalat bedellerinin de altında bir fiyata satmak istedikleri somut olayda; sanıkların birbirleri ile çelişen savunmaları, katılanın beyanları, teşhis ve yüzleştirme tutanakları ile tanık … sanıklardan suça konu kapıları alan kişilerin maliyetinin altında bir fiyatla kendisine satmak istediklerine yönelik beyanı karşısında dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanıklar hakkında hükmolunan gün olarak belirlenen adli para cezalarının para cezalarına dönüştürülmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK’nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.