YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/16202
KARAR NO : 2014/5536
KARAR TARİHİ : 25.03.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık … hakkında müşteki …’e yönelik olarak hakaret suçundan kamu davası açılmış olması karşısında anılan suçtan zamanaşımı müddetince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19/10/2010 tarih ve 2010/9-149/205 sayılı kararında açıklandığı üzere ve dosya içeriğine göre, hakaret suçundan zarar görmüş olan ve davaya katılma hakları hatırlatılmayan müşteki …’in, davaya katılmaya ve müdafiinin CMK’nın 260. maddesi uyarınca kurulan hükmü temyiz etmeye hakkı bulunduğunun anlaşılması karşısında; CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek sanıklar … ve … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet, katılan …’e yönelik ise hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığı kararına ilişkin yapılan incelemede;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; sanıklar … ve …’in, tapu kaydı mahalline uygulanmak suretiyle icra olunan keşif ve alınan bilirkişi raporu itibariyle katılan …’e ait taşınmaz sınırları içerinde kalan zeytin ağaçlarını kesmek suretiyle zarar verdikleri, olay yerine gelen katılan …’in eşi olan sanık …’nin bu nedenle aralarında çıkan tartışma sırasında sanık … ile karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri anlaşılmakla, atılı suçların sübut bulduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Katılan …’in, sanık …’in aynı konutta birlikte yaşamayan amcası olması nazara alındığında, TCK’nın 167/2. maddesinin uygulanma imkanının bulunmayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmaması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık … ve sanık … müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.