YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/16882
KARAR NO : 2014/8057
KARAR TARİHİ : 24.04.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre, temyizi mümkün olmadığından sanık müdafinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2- Kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
Sanık savunması, müşteki ile tanık ifadesi, Adli Tıp Kurumuna ait rapor içeriği ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a-) Sanık hakkında tayin edilen cezanın TCK’nın 87/1-c-son maddesi uyarınca 5 yıldan aşağıya olamayacağı gözetilmeden, sonuç ceza olarak 10 ay hapis cezasına hükmolunması,
b-) Sanığın, kasten yaralama suçunu silahtan sayılan bıçakla ve yüzde sabit eser oluşacak şekilde işlediğinin kabul edilmesine rağmen, belirlenen temel hapis cezasında TCK’nın 86/3-e ve 87/1-c maddeleri yerine 86/3-c ve 86/3-c-son maddelerinin uygulanması suretiyle artırım yapılarak CMK’nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,
c-) Müşteki ile sanık arasında çıkan karşılıklı mala zarar verme ve kasten yaralama eylemlerinde ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenememesi karşısında, sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanmasının gerekip gerekmediğinin kararda tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış haklarının CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca saklı tutulmasına 24.04.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.