YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/18702
KARAR NO : 2014/10225
KARAR TARİHİ : 22.05.2014
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz talebinin reddi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanıklar …, … ve … hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;
Sanık … hakkında yaralama, sanıklar … ve … haklarında mala zarar verme ile yaralama suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükmün 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanıkların temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2- Sanıklar … … ve … hakkında temyiz talebinin reddine dair verilen hükme yönelik sanıkların temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında yaralama suçundan 21/04/2011 tarihinde kesin olarak hükme bağlanan adli para cezasına yönelik 29/04/2011 tarihli temyiz taleplerinin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanıkların temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince miktar itibariyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde süre yönünden reddine karar verilmesi sonuca etkili görülmediğinden sonucu itibariyle doğru olan temyiz isteminin reddine dair 07/06/2011 tarih ve 2010/91 E. 2011/258 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, anılan ek kararın ONANMASINA,
3- Sanık … hakkında, sanık müdafiinin vekalet ücretine yönelik temyiz isteği ile sınırlı olarak yapılan incelemede;
1136 sayılı Kanun’un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına; “Karar tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince takdir edilecek 1.100 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak, kendisini vekille temsil ettiren sanığa verilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
4- Sanık … hakkında verilen beraat hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;
Trafikte yol vermeme meselesi yüzünden çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanık …’un şikayetçi katılan sanık …’ı yumruk vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı iddia edilen olayda;
Sanığın kavgayı ayırmak istediğini, ancak Hasan’ın yumruk vurması üzerine karşılık verip yumruk vurduğunu ikrar etmesi karşısında, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/05/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.