YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/20742
KARAR NO : 2014/10717
KARAR TARİHİ : 29.05.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme; hakaret
HÜKÜM : Mahkûmiyet, ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan-sanık …’in, 07.07.2011 havale tarihli dilekçesiyle hakkında “mala zarar verme” suçundan verilen mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği, sanık … hakkında “hakaret” suçundan verilen “ret” kararına yönelen bir temyizinin bulunmadığı kabul edilerek, sanık … hakkındaki hüküm temyiz incelemesi dışında bırakılmıştır.
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
17.05.2009 olan suç tarihinde … apartmanı yöneticisi olan katılan-sanık …’in, eşi vasıtasıyla imzalatılmak üzere kat makili-katılan-sanık …’e gönderdiği karar defterinin, onun tarafından alınıp iade edilmemesine sinirlenerek 5 no’lu ahşap daire giriş kapısını, ortasında ayakkabı izleri kalacak şekilde tekmeleyip, kilit bölümüne yakın noktada 1×20 cm ebadında ince çatlak oluşmasına neden olması eyleminin, sanık … açısından “mala zarar verme” suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

“Mala zarar verme” suçundan verilip, “doğrudan 1.000 TL adli para cezası ile mahkumiyet” hükmüne yönelen sanık …’in temyiz itirazının incelenmesinde;
Sanık hakkında “mala zarar verme” suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre, karar tarihi nazara alındığında; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanununa, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26.maddesiyle eklenen geçici madde 2 ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 305/1.maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından, sanığın 07.07.2011 havale tarihli dilekçesiyle vaki anılan suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.