Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2013/20780 E. 2014/10445 K. 27.05.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/20780
KARAR NO : 2014/10445
KARAR TARİHİ : 27.05.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; sanığın, Feriköy Mahallesi .. adresinde bulunan inşaata çıkarak, yan sokakta bulunan mağdurun aracının bulunduğu yere kalaslar atmak suretiyle mağdura ait araca zarar verdiği, Bakırköy Prof. Dr. Mazhar … Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi’nin raporuna göre sanığın ceza sorumluluğunun bulunmadığının anlaşıldığı, sanığın eyleminin TCK’nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunu oluşturup, mağdurun 05.04.2012 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmiş olması karşısında, soruşturması ve kovuşturması şikayete bağlı olan suçtan mağdurun şikayetten vazgeçmesi hususunda sanık ve müdafinin de vazgeçmeyi kabul etmeleri nedeniyle TCK’nın 73/4. maddesi gereğince düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı yasanın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.