YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/24797
KARAR NO : 2016/1259
KARAR TARİHİ : 09.02.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Sanık hakkında TCK’nın 157/1, 52/2, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, müştekiyi telefon ile arayıp kendisini asker arkadaşı olarak tanıtıp kendisine koyun satabileceğini söylemesi üzerine yanına gelen müştekiye asker arkadaşı …’ın dayısı olduğunu söyleyip koyunların 4.000 TL’ye satımı konusunda anlaşıp müştekiden parayı alıp koyunları getireceğini söyleyip kaçtığı iddia edilen olayda müştekinin önce …’ı teşhis ettiği, kovuşturma aşamasında müşteki ve tanıkların beyanlarının alınmamış olduğu ve yeniden teşhis yaptırılmadığının anlaşılması karşısında maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeksizin ortaya çıkarılması bakımından sanığın teşhise elverişli yandan ve cepheden yeni çekilmiş fotoğraflarının temin edilerek katılan ve tanıkların kesin teşhisinin ve beyanlarının alınmasından sonra toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiren, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 09/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.