YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/2639
KARAR NO : 2014/18764
KARAR TARİHİ : 12.11.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Sanığın, katılan şirketten Beşiktaş 1.Noterliği’nin 12/07/2005 tarihli finansal kiralama sözleşmesi ile teslim aldığı malları, borcun ödenmemesi üzerine kendisine tebliğ olunan ihtarnameye rağmen süresi içinde katılan şirkete iade etmediğinin anlaşıldığı olayda, eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak;
1-Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
2-Sanık hakkında tayin olunan gün para cezası ile adli para cezasının toplanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından gün para ve adli para cezasına ilişkin kısımların çıkartılarak yerine, “sanığın 5237 sayılı TCK’nın 157/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, kısa süreli hapis cezasının aynı kanunun 50/1-a maddesi uyarınca 365 gün adli para cezasına çevrilmesine, nihayet aynı kanunun 52. maddesi uyarınca gün para ve adli para cezalarının günlüğü 20 TL’den olmak üzere 7.300 ve 100 TL adli para cezası olarak belirlenmesine” ibareleri eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.