Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2013/31444 E. 2015/20487 K. 16.02.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/31444
KARAR NO : 2015/20487
KARAR TARİHİ : 16.02.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme, mala zarar verme, hakaret basit yaralama
HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına, hükümün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMK’ nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,
2-Sanık … hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik şikayetçi …’ün temyiz isteminin incelenmesinde;
Kovuşturma evresinde, 06/10/2011 tarihli oturumda davaya katılmak istemediğini beyan eden ve 5271 sayılı CMK’nın 238. maddesi uyarınca katılan sıfatını almayan şikayetçinin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,
3-Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet, sanık … hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen beraat kararlarının temyiz incelemesinde;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
… otobüsü şoförü olan sanık …’ün yönetimindeki … otobüsü ile seyir halinde iken sollama yaptığı sırada çarpma tehlikesi yaşadığı … plakalı ticari taksinin sürücüsü olan sanık … ile tartıştıkları, kırmızı ışıklarda araçlar durunca aracından inen sanık …’ın … otobüsünün şöför kapısı ve camlarını yumruklayıp … otobüsünün ön camının çatlayıp şöför kapısının camlarının kırılıp kaportasının zarar görmesine neden olduğu, bunun üzerine … otobüsünün şoförü olan sanık …’ün araçtan inip sanık …’a ait ticari taksinin arka bagaj kapağını ve sağ arka çamurluğunu tekmeleyerek kaportasına zarar verdiği iddia olunan somut olayda;
Sanık … yönünden;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
Sanık … yönünden;
Sanık savunması, … şoförü olan …’ün beyanı, 06.02.2011 tarihli tespit tutanağı içeriği ve dosya kapsamından sanığın meydana gelen tartışma sırasında … otobüsünün çatlak olduğu belirlenen ön camı dışında sağ yan ön kapı camı yanında bulunan iki camın kırdığı ve plastik şeridin zarar görmesine neden olduğu gözetilmeden sanığın mahkumiyeti yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.