YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/3254
KARAR NO : 2013/10750
KARAR TARİHİ : 10.06.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala Zarar Verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında adli para cezasına mahkumiyetin yanında güvenlik tedbirine de karar verilmiş olması nedeniyle, miktar itibariyle kesinlik sınırı içerisinde olan mahkumiyet kararının temyizi kabil hale geldiği belirlenerek yapılan incelemede;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; sanık ile müşteki arasında alacak meselesi yüzünden çıkan tartışmada, sanığın elindeki sopayla müştekinin aracına vurarak tavanda çökmeye sebebiyet vermek suretiyle mala zarar verme suçunu işlediği anlaşılmakla, mahkumiyetine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.
Sanık ve müşteki arasındaki alacak verecek hususunun bulunmasının tek başına haksız tahrik sebebi sayılmayacağı, müştekinin haksız hareketi nedeni nedeniyle sanığın atılı suçu işlediğine dair sanık savunması dışında delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında verilen cezadan haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması gerektiğine dair tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Adli para cezasına ilişkin mahkumiyetlerde, TCK.nun 53/1.maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında TCK 53.madde gereğince güvenlik tedbiri uygulanmasına dair kısmın hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.