Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2013/7683 E. 2013/11733 K. 24.06.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/7683
KARAR NO : 2013/11733
KARAR TARİHİ : 24.06.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala Zarar Verme, Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Hırsızlık suçu, bir başkasının taşınır malının, rızası olmaksızın alınması ile oluşur. Rızanın geçerli olabilmesi için bulunması gereken koşulların varlığı hâlinde zilyedin rızası bir hukuka uygunluk nedeni teşkil edecek ve suç oluşmayacaktır. Failin kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla hareket etmesi yeterli olup, bunun fiilen temini şart değildir. Bu yarar, maddi veya manevi olabilir. Almak fiilinden maksat, suçun konusunu oluşturan mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerinde zilyetlikten … tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hâle gelmesidir. Bu tasarruf olanağı ortadan kaldırılınca suç da tamamlanır.
Sanık …’un, açık kimliği belirlenemeyen bir kişi ile birlikte … plaka sayılı araçla Eskişehir Merkez Boyacıoğlu Köyü’nde bulunan Devlet Demiryollarına ait trafonun önüne giderek trafonun kapısının kilidini kırıp içeride bulunan 24 adet mutlu marka sulu akü, 4 metre 50’lik bakır topraklama kablosu ile bir adet hurdaya çıkmış soba ve varilleri alıp arabaya yükledikten sonra olay yerinden uzaklaştığı anlaşıldığından, sanığın eylemlerinin mala zarar verme ve hırsızlık suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Suçta kullanılan ve kayıt maliki olarak gözüken …’a ait … plaka sayılı aracın, harici satış sözleşmesiyle sırasıyla …, …, … ve sanığa satılarak el değiştirdiği, söz konusu aracın kayıt maliki tarafından suç işlenmesi amacıyla satıldığına dair hiç bir delil elde edilmediği gibi, bu konuda herhangi bir iddianın dahi ileri sürülmediği ve motorlu araçlarda mülkiyetin harici satış ile geçmediğinin yerleşik uygulamalarda duraksamaya yer vermeyecek şekilde benimsenmiş olması karşısında; aracın ruhsat sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından müsadereye ilişkin tüm bölümlerin çıkarılarak yerine “… plakalı araç ile iki adet lastiğin ruhsat sahibine iadesine” denilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.