YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/8384
KARAR NO : 2013/6927
KARAR TARİHİ : 15.04.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu Malına Zarar Verme, Yaralama
…
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A- Müşteki … vekilinin vekalet ücreti takdir edilmemesine yönelik temyiz talebi ile sanık ve müdafiinin mala zarar verme ve müşteki … ’a karşı yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
1- 22/10/2009 tarihli duruşmada 5271 sayılı CMK’nın 238.maddesi uyarınca, davaya katılma isteminde bulunmayan ve katılan sıfatını almayan …’in vekalet ücreti verilmemesi nedeniyle hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından,
2- …’e yönelik yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’ un 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre, temyizi mümkün olmadığından ve mala zarar verme suçundan sanık müdafii tarafından yapılan temyiz talebinin beraat kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve hukuki yararı da bulunmadığından,
Müşteki vekili, sanık ve müdafiinin temyiz taleplerinin bu nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,
B- Sanığın, …’ı yaralama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;
Sanığın, müşteki … ile yaptığı tartışma sonrası önce eliyle ittirip, sonra sevk ve idaresindeki otobüsün aniden frenine sertçe basması neticesinde müştekinin
kafasını cama vurarak yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda yaralama suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmolunan gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK.223/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK’nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı kanunun 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hüküm kısmında gün para cezasının adli para cezasına çevrildiği cümlenin başına “5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.