YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/9825
KARAR NO : 2013/12296
KARAR TARİHİ : 02.07.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala Zarar Verme
HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mala zarar verme suçu; başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; … İlçesinde, katılanın ailesine mensup kişilerin işledikleri suçlardan dolayı ilçede yaşayan şahıslar tarafından tepki gördükleri, olay günü katılan … ile … ve …’ın bir öğretmene bıçak çekerek tehdit edip saldırdıkları iddiası üzerine halkın tepkisi ile karşılaştıkları, katılan ve akrabalarının kaçtıktan sonra sahipsiz kalan kendilerine ait at arabasının toplanan halk tarafından yakıldığı, katılanın ailesine ait evin etrafında halk ile katılanın ailesine mensup kişilerin birbirlerine taş ve sopa attıkları, atılanlardan yaralananların olduğu, olayları duyan kişilerin katılanın ailesine ait evin etrafında toplandığı ve halkın galeyana geldiği evin yanında bulunan at arabasının da 50-60 kişilik grup tarafından yakıldığı, olaylar sırasında katılanın babası …’ın evininde yakılıp yıkıldığı, olaylara ilişkin çeşitli haber
ajanlarına ait görüntülerin incelenmesinde; sanıkların kalas ve kazma ile katılanın ailesine ait evi yıktıklarının sabit olduğu, yapılan yüzleştirme de katılan …’ın sanık …’ı kullandığı at arabasını yakan kişi olarak teşhis etmiş ise de, at arabasının yakılmasına ilişkin herhangi bir tanık veya olay görüntüsünün olmadığının anlaşıldığından, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanık …’ın tekerrüre esas mahkumiyeti olmasına rağmen, hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların ve katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.