YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/19936
KARAR NO : 2014/20065
KARAR TARİHİ : 01.12.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Cumhuriyet savcısının var olan temyiz talebinden vazgeçmiş olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Olay günü katılanın yanına gelen sanıkların, kendilerinin kuyumcu olduklarına dair yalan söyledikten sonra iddianamede anlatılan hileli hareketleri sergilemek suretiyle ve fikir birliği içerisinde, değerli olduğuna inandırdıkları fakat değersiz oldukları tespit olunan saatleri 4000 TL paraya katılana satarak haksız menfaat temin ettiklerinin iddia edildiği olayda;
Oluşa, sanıkların savunmalarına, katılanın beyanlarına, teşhis tutanaklarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların, bu şekilde gerçekleştirdikleri sabit görülen eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Tekerrüre esas (Osmaniye Ağır Ceza Mahkemesi tarafından Uyuşturucu ticareti suçundan, 765 sayılı TCK’nın 403/5 maddesi uyarınca verilen ve 20.01.2004 tarihinde infaz edilen 3 yıl 4 ay hapis ve adli para cezası) sabıkası bulunan sanık … hakkında, 5237 sayılı TCK’ nın 58/6-7. maddeleri gereğince mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin ve sanık …’un yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.