Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2014/2202 E. 2014/3277 K. 24.02.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/2202
KARAR NO : 2014/3277
KARAR TARİHİ : 24.02.2014

Mala zarar verme suçundan sanık …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 152/1-c. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 58/6.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra 3 ay süreyle ağaç bakım ve dikim işlerinde çalıştırılma denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Mazıdağı Asliye Ceza Mahkemesinin 22/01/2010 tarihli ve 2009/9 esas, 2010/30 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 06.01.2014 gün ve 2013/292/929 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.01.2014 gün ve 2014/11079 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait bulunduğu gözetilmeden denetim süresi belirlenmesinde ve yükümlülük yüklenmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 01/02/2013 tarihinde yürürlüğe giren 21/01/2013 günlü iş bölümüne ilişkin kararının ceza daireleri ortak hükümler başlıklı 2. maddesinin “bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakarlar” düzenlemesine ve dosyanın temyiz istemi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 08/04/2010 tarih ve 2011/12337 esas, 2012/7564 sayı ile temyizin reddi kararı verilmiş bulunduğunun anlaşılmasına göre, Yargıtay Kanunu’nun Değişik 14. maddesi gereğince kanun yararına bozma incelemesinin Yüksek (9.) Ceza Dairesi’nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 24.02.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.