Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2014/2699 E. 2015/21607 K. 26.02.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/2699
KARAR NO : 2015/21607
KARAR TARİHİ : 26.02.2015

MAHKEMESİ : Kapatılan) Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Suça sürüklenen çocuğun … Tren İstasyonuna ait panoların camlarını tekme ve yumruk ile vurmak suretiyle kırdığı somut olayda; suça sürüklenen çocuğun ikrarı gözetildiğinde kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Suça sürüklenen çocuğun 07.03.2011 tarihli birinci celsede savunmasının alındığı sırada, İncirliova Başsavcılığının iddianamesinin okunduğunun ve isnat edilen suçun anlatıldığının zapta geçirilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğa iddianamenin ve birleştirme kararının okunmayarak ve üzerine atılı suç nedeni ile sorgusu yapılmayarak hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesi ile bozma isteyen tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5275 sayılı CGİK’nin 106/4. maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki ilgili bölümden “yasal ihtarlara rağmen ödenmeyen adli para cezasının Hapse Çevrilmesine” ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.01.1015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.