YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/4900
KARAR NO : 2014/7537
KARAR TARİHİ : 21.04.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanmak
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Hüküm fıkrasında, Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca başvurulacak kanun yolu merciin teretdüde yer bırakmayacak biçimde açıkça gösterilmediği gibi CMUK’nın 311 maddesi uyarınca eski hale getirme taleplerinin temyiz istemiyle birlikte yapılması durumunda inceleme merciin Yargıtay ilgili dairesi olduğu anlaşıldığından; hükümlünün 19/06/2012 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelenmesinde;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Somut olayda: sanığın olay tarihinde katılanın şirketinde işçi olarak çalıştığı, katılanın tüp dağıtımında kullandığı 1,120 TL parayı müşterisine götürmesi için sanığa teslim ettiği halde sanığın parayı ve iş sırasında kullandığı motosikleti alarak ortadan kaybolduğu suça konu parayı vermesi gereken yere götürmediğinin iddia edildiği olayda, sanığın güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere,mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, hükümlünün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21/04/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.