YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/596
KARAR NO : 2014/3334
KARAR TARİHİ : 24.02.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.12.2012 tarih ve 2012/13-1300-1869 sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, sanığın yüzüne karşı verilen hükme ilişkin temyiz süresinin tefhim tarihinden itibaren işlemeye başlaması için kanun yolu bildiriminin kanunun öngördüğü şekilde ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde yapılması gerektiği; somut olayda ise, sanığın yüzüne karşı verilen 08.12.2011 tarihli hükümde başvurulacak kanun yoluna ilişkin bildirimde, sürenin başlangıcının “tefhim veya tebliğ” şeklinde gösterilmesi suretiyle, sürenin “tefhimden” mi yoksa “tebliğden” itibaren mi başlayacağı konusunda duraksamaya yol açtığından bildirimin eksik ve yanıltıcı olduğu, dolayısıyla temyiz süresinin başlangıcının 08.12.2011 tarihi olarak kabulünün mümkün olamayacağı anlaşılmakla, sanığın 16.12.2011 tarihli temyiz talebinin yasal süresi içerisinde olduğu belirlendiğinden temyiz isteminin süreden reddine dair görüş belirten tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Somut olayda; sanık …’ın, suç tarihinden bir süre önce şikayetçi …’ın evinden şikayetçinin eşinin rızasıyla aldığı havan tabir edilen mutfak gerecini bir süre kullanıp iade etmek üzere aldığı, ancak aradan geçen süre zarfında sanığın havanı iade etmeyerek elinden çıkardığı, şikayetçinin, havanı alıp iade etmediğini öğrenen sanıktan söz konusu havanı istediğinde, sanığın veremeyeceğini belirttiği anlaşıldığından, eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.