YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/6751
KARAR NO : 2016/8578
KARAR TARİHİ : 14.11.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Sanık … hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 157/1, 62/1, 52/2-4, 53/1. TCK’nun 58/6-7 maddeleri gereğince mahkumiyet. Sanık … hakkında, 5237 sayılı TCK’nun 157/1, 62/1, 52/2-4, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık …, o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılanın önceden tanıdığı sanık … aracılığı ile diğer sanık … ile tanıştığı, sanıkların… plakalı araçlarını kendisine satabileceklerini ifade etmesi üzerine yapılan pazarlık neticesi 3.000,00 TL peşin ve aylık 500,00 TL taksitler halinde olmak üzere toplam 5.000,00 TL’ye anlaştığı, suç tarihinde sanıklar ile buluştuklarında aracın ruhsat devri için noterce düzenlenen vekaletnamenin kendisine teslimi sonrası sanıklara 2.000,00 TL verdiği, daha sonra aracın çalıntı olması sebebiyle aracın polislerce alınıp otoparka çekildiği ve bu şekilde katılanın dolandırıldığı iddia edildiği olayda;sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın ve o yer cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK’nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanıkların kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK’nın 321.. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkralarından, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.