YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/8181
KARAR NO : 2014/9251
KARAR TARİHİ : 12.05.2014
Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk …’ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 2 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun’un 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve 3 yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulmasına dair Gemlik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/11/2011 tarihli ve 2011/212 esas, 2011/347 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 06/03/2014 gün ve 2014/4518/16947 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/03/2014 gün ve 2014/98869 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre,
1- Suç tarihinde 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle TCK’nın 31/3. maddesi uygulanan ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmeyen suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğu bulunduğunun gözetilmemesinde,
2- Daha önce kasıtlı bir suçtan hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı hakkında karar verilmemesinde, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
TCK’nın 151/1, 31/3 62, 52/2 maddeleri uyarınca kurulan hükümde 2 ay 6 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına suça sürüklenen çocuk ve müdafinin yüzüne karşı ‘itirazı mümkün olarak karar verilmiş ise de, hapis cezasına ilişkin hükmün temyize tabi bulunduğu gibi, temyize tabi kararın taraflara usule uygun tebliğ edilmeden ve temyiz hakkı verilmeden itirazı mümkün denilmesinin kanun yoluna müracatta yanıltma oluşturduğu ve bu hususun CMK’nın 34/2, 231/2 ve 236/6 maddelerine aykırı bulunduğu anlaşılmakla, taraflara meşruatlı davetiye tebliğ edilerek temyiz hakkı tanınmadan kesinleşmeyen hükmün CMK’nın 309 maddesine göre kanun yararına bozma istemine konu olamayacağının anlaşılması karşısında, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, kanun yararına bozma isteminin CMK 309. maddesi gereğince REDDİNE, 12/05/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.