YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/10039
KARAR NO : 2017/23333
KARAR TARİHİ : 15.11.2017

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik
HÜKÜM : 1-TCK.nun 158/1-e, 43/1, 168/1, 62/1, 52/2, 53/1, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
2-TCK.nun 207/1, 43/1, 62/1, 53/1 ve 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Posta İşletme Müdürlüğünde posta dağıtıcısı olarak görev yapan sanığın, 2004-2010 yılları arasında verdiği tedavi yardım beyannamelerinde başka bir sosyal güvenlik kurumundan sigortalı olduğu halde eşi olan …’i bakmakla yükümlü aile fertleri arasında gösterip tedavi giderlerinin kamu kurumunca karşılanmasına neden olmak suretiyle kamu kurumu zararına dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;
Sanığın savunmasında, eşinin adına açtığı kahvehaneden dolayı vergi mükellefi olduğunu, ancak otomatik Bağ-Kur sigortalısı olduğunu bilmediğini beyan etmesi karşısında; İlgili kurum yetkililerinin sigortalıların ve beyannamede gösterdiği yakınlarının başkaca sosyal güvenlik sistemine dahil olup olmadıklarını denetleme ve kontrol yükümlülüğünün bulunması, ayrıca 20.05.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5502 sayılı … Kanunu ile tüm sosyal güvenlik kurumlarının tek kurumda toplanması ve bu kurumlara fatura edilen sağlık giderlerinin …’na devredilmesi nedeniyle sanığın eşi için yapılan sağlık giderinin eşinin kendi kurumundan yapılması halinde de aynı tutarda olacağı ve bu durum karşısında kurumun uğradığı bir zarardan söz edilemeyecek oluşu, ayrıca sanığın suç kastının bulunmadığı anlaşıldığından unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçlardan beraatı yerine, dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.