Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2015/124 E. 2015/1626 K. 02.02.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/124
KARAR NO : 2015/1626
KARAR TARİHİ : 02.02.2015

Nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığım ihmal etme ve mala zarar verme suçlarından sanık …’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 116/2 ve 151/1. maddeleri gereğince 3 yıl hapis, 1 yıl hapis ve 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından verilen hapis cezalarının seçenek yaptırımlara çevrilmesine, ertelenmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine takdiren ve kanunen yer olmadığına dair Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/09/2011 tarihli ve 2010/25 esas, 2011/1710 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 28/11/2014 gün ve 2014/21314/71614 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/12/2014 gün ve 2014/401360 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, sanığın adli sicil kaydında yer alan Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesine ait ilamın kesinleşme ve infaz şerhli örneği celbedilip incelenmeden ve hükmün adli sicilden silinme yasal koşulları değerlendirilmeden sanık hakkında adli sicil kaydı bulunduğundan bahisle hükmolunan hapis cezalarının seçenek yaptırımlara çevrilmesine, ertelenmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine yer olmadığına dair yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 01/02/2013 tarihinde yürürlüğe giren 21/01/2013 günlü iş bölümüne ilişkin kararının ceza daireleri ortak hükümler başlıklı 2. maddesinin “bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakarlar” düzenlemesine ve aynı dosyanın Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 30/01/2013 tarih ve 2013/2687 esas, 2013/2299 sayılı kararıyla temyizin reddine karar verildiğinin anlaşılmasına göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince kanun yararına bozma incelemesinin Yüksek (13.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 02.02.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.