YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/127
KARAR NO : 2015/21640
KARAR TARİHİ : 02.03.2015
Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve dolandırıcılık suçlarından sanık …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 245/1, 43, 157/1 (iki defa), 62(üç defa), 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince 3 sene 1 ay 15 gün hapis ve 100,00 Türk lirası adli para, 6.000,00 ve 80,00 Türk lirası adlî para, 1 sene 15 gün hapis ve 500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına,… Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/21-146 sayılı kararının tekerrüre esas olması sebebiyle sanığın cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/6. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair …. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/05/2013 tarihli ve 2011/393 esas, 2013/353 sayılı karar aleyhine Yüksek…Bakanlığınca verilen 05.12.2014 gün ve 2014/22040/73278 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.12.2014 gün ve 2014/411806 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/6. maddesine göre, tekerrür hâlinde hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan mükerrirlerin mahkûm olduğu cezanın infazı ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasının, kanunda gösterilen şekilde yapılması gerektiği biçimindeki düzenlemeler doğrultusunda. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/1-e maddesinde, tekerrür hâlinde işlenen suçtan dolayı mahkûm olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi hâlli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve ancak aynı maddenin 2. fıkrasına göre, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alman cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanabilmesi için hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği cihetle, hakkında dolandırıcılık suçundan 6.000,00 ve 80,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilen sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02/02/2015 tarihinde yürürlüğe giren 19/01/2015 günlü iş bölümüne ilişkin kararının ceza daireleri ortak hükümler başlıklı maddesinin “bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakarlar” düzenlemesine ve aynı dosyanın Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 03/09/2014 tarih ve 2014/19324 esas, 2014/18752 sayılı kararıyla temyizin reddine karar verildiğinin anlaşılmasına göre, Yargıtay Kanunu’nun Değişik 14. maddesi gereğince kanun yararına bozma incelemesinin Yüksek (8.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 02.03.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.