Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2015/14322 E. 2015/31541 K. 26.11.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/14322
KARAR NO : 2015/31541
KARAR TARİHİ : 26.11.2015

Tebliğname No : KD – 2015/262153

Dolandırıcılık, suçluyu kayırma, iftira suçlarından sanıklar M.. Ç.., F.. T.., M.. T.. hakkında beraat ve 5237 sayılı TCK’nın 157/1, 52/2 maddeleri gereğince 3 yıl hapis ve 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06/10/2010 tarihli ve 2010/169 esas, 2010/539 sayılı karar lehine ve aleyhine vaki temyiz istemi üzerine onama ve bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/02/2013 gün ve 2011/87680 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş, Dairemizin 04/12/2014 gün ve 2013/3812 Esas 2014/20442 sayılı kararıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.
6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99. maddesiyle değişik 5271 Sayılı CMK’nın 308.maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan itiraz üzerine Dosya incelenerek gereği düşünüldü.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden KABULÜNE,
Dairemizin 04/12/2014 gün ve 2013/3812 esas 2014/20442 sayılı kararının KALDIRILMASINA,
1- Sanık M.. Ç.. hakkında suçluyu kayırma ve sanık F.. T.. hakkında iftira suçundan verilen beraat hükümleri ile sanık F.. T.. hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
Mahkemenin sanık M.. Ç..’ın üzerine atılı suçluyu kayırma ve F.. T..’in üzerine atılı iftira suçlarının unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesine dayanan beraat hükümleri ile dolandırıcılık suçunun sanık F.. T.. tarafından işlendiği sanık savunması, katılan ifadesi, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık F.. T..’in temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2- Sanık M.. T.. hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
Sanığın aşamalarda değişmeyen ifadesinde, atılı suçlamayı kabul etmemesi, sanık müdafiinin temyiz aşamasında vermiş olduğu dilekçede, sanığın olay tarihinde A…. İli S….. İlçesinde bulunduğunu, burada iki kez alışveriş yaptığını belirtip buna dair F…….. ait kredi kartı ekstresi sunması, müşteki H…. Ş…., karar tarihinden sonra dosya içine sunmuş olduğu 29.09.2015 tarihli dilekçesinde, daha sonra sanık M.. T.. ile yüzyüze görüştüğünü ve kendisini dolandıran kişi olmadığını tespit ettiğini belirtmesi, sanığın vermiş olduğu 02.06.2015 tarihli dilekçesinde, müştekiyi sanık F…. ile amcasının oğlu olan M….. T….. dolandırdığını söylemesi ve müştekiye soruşturma ve kovuşturma aşamasında kendisini dolandıran şahıslardan birisinin sanık olup olmadığı hususunda herhangi bir canlı teşhis yaptırılmamış olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, F……. yazışma yapılarak söz konusu kredi kartının kime ait olduğunun ve bu kartla 12.09.2008 tarihinde işlem yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise hangi saatlerde yapıldığının sorularak tespit edilmesi, yine müşteki ile sanığın mahkemede yüzleştirilerek müştekiyi dolandıran şahsın sanık olup olmadığının kesin olarak belirlenmesinden sonra toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.