YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/5272
KARAR NO : 2015/30300
KARAR TARİHİ : 20.10.2015
MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Katılan M.. Y.. ile sanığın kardeş oldukları, aralarında miras meselesi nedeniyle husumet bulunduğu, sanığın babasından kendisine miras bırakılan eve yerleştiği, evin içerisinde katılanlara ait eşyaların bulunduğu, eşyaların tamamının sanık tarafından evin önüne yığıldığı, bir kısmının sanık tarafından yakıldığının böylece sanığın yakarak mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği, sanığın savunmasında sadece annesine ait yatağı yaktığını beyan ettiği, tanıklar A.. D.. ve M.. D..’nin beyanlarında katılanlara ait eşyaların bahçede yakıldığını beyan etmeleri karşısında sanık beyanı, tanık beyanları, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamına göre atılı mala zarar verme suçunun sanık tarafından işlendiğine dair mahkemenin kabulünde aşağıda belirtilenler dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Mala zarar verme suçundan kurulan hükümde sanık ile katılan M.. Y..’ın ayrı konutlarda yaşayan kardeş olmaları sebebiyle TCK’nın 167/2. maddesi gereğince cezada indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.