Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2015/9838 E. 2017/20483 K. 17.10.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/9838
KARAR NO : 2017/20483
KARAR TARİHİ : 17.10.2017

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Beraat

Sanık … hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, sanıklar …, …, …, …, …, … ve … hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yönetim kurulunda sanıklar … ve …’in, denetim kurulunda sanık …’in, genel müdürlük görevinde de sanık …’in bulunduğu German şirketi adına kayıtlı Ortaca adresinde bulunan bina inşaatının uzun süredir durmuş olmasına rağmen bu yerde fiilen çalışmadıkları halde sanıklar … ve …’in sigortalı olarak gösterildiği, sanıklar … ve …’in katılan kurumdan herhangi biri ödeme almadığı, ancak sanık …’in ise 01/04/1999 yılından bu yana yaşlılık aylığı aldığı, 2007 ve 2010 yılları arasında sağlık harcamalarını müşteki kuruma ödettiği, bu surette sanıklar … ve Ayhan’ın resmi belgede sahtecilik suçunu, sanık …’in de nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,
1) Sanık … hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;
Sanığın tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmediğine yönelik savunması, suça konu iş yerinin gerçek bir iş yeri olması, sanığın kurumun denetim imkanını ortadan kaldıracak mahiyette hileli bir hareketinin bulunmaması, kurumun kendisine bildirilen işyerlerini ve işe giriş bildirgelerini denetleme yetkisinin her zaman bulunması ve ayrıca sanığın eşinin de sigortalı olması nedeni ile her hangi bir kurum zararının oluşmaması karşısında, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan kurum vekilinin her hangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2) Sanıklar … ve … hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 2004 Aralık tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,
3) Sanık … hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;
Sanığın hüküm tarihinden sonra 30/01/2017 tarihinde vefat ettiğinin UYAP’tan temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında; hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.