Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2016/1496 E. 2016/3382 K. 13.04.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/1496
KARAR NO : 2016/3382
KARAR TARİHİ : 13.04.2016

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak hükmün açıklanması ile:
a) Katılan …’e yönelik olarak 765 sayılı TCK’nın 504/3, 80, 522/1, 59/2 maddeleri gereğince mahkumiyet
b) Katılan ……’a yönelik olarak 765 sayılı TCK’nın 504/3, 522/1, 59/2 maddeleri gereğince mahkumiyet
c) Katılan …’e yönelik olarak 765 sayılı TCK’nın 504/3, 522/1, 59/2 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kaldırılarak hükümlerin açıklanması ile mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, ATM cihazından para çekmekte olan katılanların yanına giderek yardımcı olmak bahanesiyle kartlarını aldığı ve katılanlara ait bankamatik kartları yerine kullanılmayan başka kişilere ait kartları katılanlara verdiği, bu şekilde ele geçirdiği bankamatik kartları ile farklı iş yerlerinden harcama yaptığı, bu suretle katılanlara yönelik olarak ayrı ayrı nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.
Sanık hakkında, katılan …’e yönelik eylemi nedeniyle hüküm kurulurken 9 ay 10 gün hapis cezasından 765 sayılı TCK’nın 59/2 maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra 7 ay 23 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hesap hatası yapılmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suçsuz olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 13/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.