YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/11659
KARAR NO : 2020/157
KARAR TARİHİ : 14.01.2020

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Banka veya kredi kurumlarını aracı olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık ve basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 158/1-f-g, 62, 53, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın sahibinden.com internet adresine bilgisayar satmak için ilan verdiği, katılanın ilan üzerine sanığı telefonla aradığı, bilgisayar satımı hususunda anlaştıkları, sanığın bidirdiği hesaba katılanın 700.00 TL gönderdiği, bir daha katılanın sanığa ulaşamadığı ve sanığın bilgisayarı göndermediği, bu suretle sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Bilişim sistemlerinin aynı anda birçok kişiye ulaşmasındaki çabukluk ve sağladığı kolaylığa dayanarak “www.sahibinden.com” adlı internet sitesinde bilgisayar satışı için ilan vererek menfaat temin eden sanığın eyleminin, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08/03/2016 gün ve 2015/1100-2016/110 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenen “bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık” suçunu oluşturduğu, sanığın eyleminin sadece TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, mahkemenin aynı maddenin birden çok fıkrasının ihlal edildiğini gerekçe gösterek alt sınrdan uzaklaşması suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.