YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/2203
KARAR NO : 2017/22607
KARAR TARİHİ : 07.11.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 43/1, 62, 52, 52/4, 51, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın katılan …’e ait olan ve … Turizm isimli firmada çalışan otobüslerinden … plakalı araçta şoför olarak çalışması için işe alındığı, katılanın araca yakıt alması için opet yakıt kartını sanığa verdiği, sanığın bu kart ile kullanmış olduğu araç dışında başka araçlara da yakıt alarak karttan çektirdiği ve parasını araç sahiplerinden tahsil ettiği, ayrıca katılanın diğer bir aracı olan … plakalı aracın kartını da araç şoföründen ödünç alarak aynı şekilde başka kişilere yakıt alarak parasını kendine aldığı, bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;
Sanığın kullanmış olduğu … plakalı araca yakıt kartından aldığı yakıtları başka araçlara aldığına ilişkin katılanın iddiası dışında delil bulunmadığı, yine katılanın diğer aracı olan … plakalı araca ait yakıt kartını da araç şoförü olan …’in beyanına göre bir günlük kullandığı şeklindeki beyanına rağmen mahkemenin kabulünde 01/05/2008-04/06/2008 tarihleri arasında yaptığı 8 harcamadan sorumlu tutulduğunun anlaşıldığı, bununla birlikte yakıtların alındığı petrol istasyonu kamera kayıtlarının silinmiş olması, yakıtların hangi araçlara satıldığının belirlenememesi, aracına yakıt aldığı iddia edilen tanık olarak dinlenen …’nun başkasının yakıt kartından yakıt aldığını belirtmesine rağmen sanığı teşhis edememesi hususları dikkate alındığında sanığın atılı suçtan cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.