Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2017/2414 E. 2017/26142 K. 06.12.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/2414
KARAR NO : 2017/26142
KARAR TARİHİ : 06.12.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklardan; işyeri sahibi … ve çalışanı sanık …’nin katılan …’dan emeklilik işlemleri için para aldıkları, ancak işlemleri yapmayarak parayı uhdelerinde tuttuklarının iddia edildiği olayda;
1- Sanık … hakkında verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde;
Sanık, katılan beyanları ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli delil bulunamadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,
2- Sanık … hakkında verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde;
Sanık …’ın alınan beyanında; katılan tarafından kendisine emeklilik işlemleri için yapılan ödemeyi aldığını kabul ederek daha sonra katılana iade ettiğini belirtmişse de buna ilişkin bir delil ibraz edemediği, katılanın aşamalarda alınan ifadelerinde sanığın parayı kendisinden aldığını ancak emeklilik işlemlerini takip etmediğini belirttiği yine sanık …’nin çalıştığı süre içerisinde emeklilik işlemleri takibi yaptıklarını ve para aldıklarını ancak kendisinin aldığı paraları işyeri sahibi olan sanık …’a verdiğini ifade ettiği anlaşılmakla; katılanın istikrarlı ifadeleri ve sanık …’ın kısmi ikrarı karşısında;atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi;
Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.