YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/24190
KARAR NO : 2017/26364
KARAR TARİHİ : 07.12.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nun 157/1, 50/1-a, 52/2-3-4, 53. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık … müdafii ile sanık … tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.
Halen geçerliliğini sürdüren 10/06/1942 gün 26-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 23/05/2000 gün ve 111-117; 27/12/2011 gün ve 2010/1-158-2011/296 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere merci tayini kararları kesin olup, tekrar değerlendirme konusu yapılamayacağı, somut olaya ilişkin yapılan yargılama sırasında da, Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesi ile Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesi arasında çıkan görev uyuşmazlığı sonucunda, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 22/02/2012 tarih ve 2012/1046-827 esas-karar sayılı ilamıyla Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, bu kapsamda yapılan incelemede;
Sanıklardan …’nin katılana kayınvalidesinin vefat ettiğini, kendilerine çok miras kaldığını, abdestli namazlı tanıdıkları var ise bu mirası dağıtacaklarını beyan edip, katılana bir miktar para verdiği, bu parayı dağıtmaz ise vebalinin katılanda kalacağını söylediği, diğer sanığın da temyiz dışı sanık ile birlikte gelip bu paranın üzerine kıymetli bir şey konulması gerektiğini beyan ettikleri, bunun üzerine katılandan iki adet burma bilezik alıp paranın üstüne koyarak birazdan geleceklerini söyleyip ortadan kayboldukları olayda; sanıkların, “dini inanç ve duyguların istismarı suretiyle eylemlerini gerçekleştirmeleri karşısında TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “dini inanç ve duyguların istismarı suretiyle dolandırıcılık” suçunun oluştuğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafii ile sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.