YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/26960
KARAR NO : 2017/27693
KARAR TARİHİ : 18.12.2017
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık, iftira
HÜKÜM : a-Sanıklar hakkında; TCK’nın 157/1, 62, 52/2, 53.maddeleri gereğince mahkumiyet (ayrı ayrı)
b-Sanık … hakkında; iftira suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından, iftira suçundan sanık … hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık … hakkında iftira suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz incelemesinde;
5271 sayılı CMK’nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan “hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı aynı Kanun’un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMK’ nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2-Sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;
Sanıkların sahte sürücü belgesi ile araç kiralayarak katılana ait yükü taşımak için katılanla anlaştıkları halde teslim aldıkları yükü götürmeleri gereken yere götürmeyerek dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda,
Suç işlenirken, emniyet müdürlüğünün maddi varlığı olan sürücü belgesinin suçta kullanıldığının iddia olunması karşısında, bu eylemin, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurumunun araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine hükmolunması,
Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, aynı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.