Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2017/32545 E. 2020/8649 K. 22.09.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/32545
KARAR NO : 2020/8649
KARAR TARİHİ : 22.09.2020

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : TCK’nun 158/1-d ,168/1, 204/1-3, 43, 62/1, 52 ve 53. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, müştekiler … ve … ile kardeş olduğu, miras yolu ile birlikte malik oldukları Denizli ili …. Mahallesi 45 ada 30 parselde bulunan arsanın satışı için kendilerine ait sahte vekaletnameler düzenlediği, bu şekilde taşınmazın …’ye satışını sağlayarak haksız menfaat temin ettiği iddia edilen somut olayda;
1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;
Sanık savunması, noter ve tapu cevabi yazıları ile dosya kapsamı doğrultusunda sanığın atılı sahtecilik suçunu işlediğini sabit gören mahkeme kabul ve uygulamasında bir isbetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;
Sanık savunması, noter ve tapu cevabi yazıları ile dosya kapsamı doğrultusunda sanığın atılı dolandırıcılık suçunu işlediğini sabit gören mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın, müştekiler … ve … ile aynı konutta oturmayan kardeş olduğu dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK’nın 167/2. maddesi gereğince cezasından indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.