YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/36060
KARAR NO : 2017/26478
KARAR TARİHİ : 11.12.2017

Güveni kötüye kullanma suçundan sanık …’in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155/1, 62 ve 53/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/06/2017 tarihli ve 2016/581 esas, 2017/489 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 31/10/2017 gün ve 94660652-105-01-8899-2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/11/2017 gün ve 2017/61866 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.06.2012 tarihli, 2011/15-440 esas, 2012/229 sayılı kararında da belirtildiği üzere, somut olayda cep telefonunun bozulduğunu, bankadan bir mesaj geleceğini söyleyerek katılandan suça konu telefonu iade etmek üzere alarak sonrasında geri vermeyen sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Hükümlünün, bankadan mesaj geleceğini söyleyerek şikâyetçiden aldığı telefonu, bankadaki işini hallettikten sonra vereceğini belirtmesi üzerine bunu kabul eden şikâyetçiden aldığı telefonu ona iade etmemesi şeklinde gerçekleştiği iddia ve kabul edilen olayda; şikâyetçinin hükümlüye bankaya gidip işlemlerini halledip döneceği süre için telefonunun zilyetliğini devretmesi, başka bir deyişle hükümlünün telefonu uzun süreliğine almış olması ve şikâyetçinin hâkimiyet alanından çıkması hususları birlikte değerlendirildiğinde, hükümlü ile şikâyetçi arasında hukuksal anlamda geçerli bir zilyetlik devrinin olduğunun anlaşılması karşısında; eylemin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmadığından, Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2017 gün ve 2016/581-2017/489 sayılı kararına yönelik yapılan kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.