YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/4722
KARAR NO : 2019/8292
KARAR TARİHİ : 16.09.2019

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : TCK’nın 204/1, 62/1, 53/1-3, 158/1-f, 62/1, 52/2-4, 53/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, kardeşi …’ın yetkilisi olduğu …. İnşaat Limited Şirketi’ne ait çek yaprağını 22.000 TL olarak yazıp keşideci bölümünü imzalayarak tanzim ettiği ve katılana bu çeki vererek karşılığında 20.000 TL para aldığı, çekin bankaya ibrazında yetkili keşideci tarafından imzalanmamış olduğunun belirlendiği, bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;
Sanığın ifadesinde, çekin sahte olmadığını, kendisinin çeki doldurup imzalayarak katılana verdiğini, borcunun 5.000 TL olan kısmını ödediğini beyan ettiği ve temyiz dilekçesinin ekinde …. İnşaat Limited Şirketi adına çek tanzim etmeye yetkili olduğuna dair 22/09/2010 tarihli vekaletnameyi sunduğu anlaşılmakla, ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyecek olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması amacına yönelik olarak, dosyaya sunulan vekaletnamenin geçerli belge olup olmadığı hususu Kocaeli ….. Noterliğinden araştırıldıktan şirket yetkilisi …’ın da tanık olarak dinlenilmesinden sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,
Kabule göre de;
Çekin sahte olduğuna karar verilmesi halinde dosyada delil olarak saklanması gerektiği gözetilmeyerek, 15. İcra Dairesine iade edilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 16/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.