YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/5958
KARAR NO : 2020/4621
KARAR TARİHİ : 04.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 52/2 ve 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın, katılanı evlenme vaadi ile aldatıp kendisine 4.450 TL değerinde ziynet eşyası ile yaklaşık 400 TL’lik kıyafet aldırdıktan sonra, hastalandığını söyleyerek katılan ile birlikte hastaneye gittiği, sanığa serum takılarak tedavisi yapılması üzerine hastaneden ayrıldıkları sırada ilaçlarını hastanede unuttuğu bahanesiyle katılandan bu ilaçları getirmesini istediği, ilaçları almak için hastaneye giden katılanın geri döndüğünde sanığı bir daha göremediği, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, teşhis işlemleri, ilgili hastaneden gelen cevabi yazı ve ekleri, kolluk tutanakları, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçu istemeyerek işlediğine ve pişman olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 04/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.