YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/6250
KARAR NO : 2020/2910
KARAR TARİHİ : 26.02.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 157, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılanın, olay tarihinden bir ay kadar önce kendisini … olarak tanıtan temyiz dışı sanık … ile…’de yemek yerken tanıştığı, birkaç defa yüz yüze görüştükleri, görüşmelerinde …’ın, katılanın müteahitlik yaptığını öğrendiği ve … ilçesinde 690 metre arsasını satmak istediklerini söylediği, katılanın da arsayı alabileceğini belirttiği, aradan bir kaç gün geçtikten sonra…’ın katılanı telefonla arayarak babasının geldiğini söylediği ve bulunduğu yerden kendisini almasını istediği, katılanın belirtilen yere gelerek sanık …’ı yanında diğer sanık … ve temyiz dışı sanık …’ı da alarak … oteline geldikleri, … oteli önünde …’ın katılana parayı babama göstereyim, arsa satış işinin ciddiyetini anlasın diyerek katılandan parayı istediği, diğer sanıkların da telkini ile katılanın 175.000 TL parayı …’a verdiği, …’ın parayı alıp, burada bekleyin parayı otelde bulunan babama gösterip geleceğim diyerek otele geçtiği, sanık ve temyiz dışı sanık …’ın katılanı oyaladığı, …’ın geri gelmediği ve otelin arka kapısından çıktığı, bu suretle sanığın diğer temyiz dışı sanıklarla beraber üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, katılan beyanı, CD izleme tutanağı, teşhis, uzlaşma sağlanamadığına dair rapor ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkemece verilen mahkumiyet hükmü ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.