YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/6530
KARAR NO : 2019/4542
KARAR TARİHİ : 30.04.2019
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,
Suç tarihinin, 10/07/2007 tarihi olmasına rağmen, kararda 12/11/2007 tarihi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde suç tarihinde temizlik şirketi elemanı olarak çalışan sanığın, temyiz kapsamı dışında bulunan diğer sanıklar ile birlikte hareket ederek, sağlık raporu almaya gelen kişilere yardımcı olacaklarını söyleyerek menfaat temin ettikleri, bu kapsamda suç tarihinde hastaneye silah ruhsatında kullanmak üzere sağlık raporu almak için gelen müşteki Muammer’e yardımcı olacaklarını söyleyerek 460 TL haksız menfaat temin ettikleri, bu surette sanığın sanığın hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği, sanığın soyut savunması, müşteki beyanı, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafisinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununda ”cezaların içtimaı” yönünde bir düzenlemeye yer verilmemesi karşısında, sanık hakkındaki hapis cezasından çevrilerek hükmolunan adli para cezası ile doğrudan tayin olunan adli para cezalarının toplanmasının mümkün bulunmadığı gözetilmeden, toplanmak suretiyle taksitlendirilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezaların toplanmasına ilişkin “f” bendinin tamamen çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.