Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2018/8630 E. 2020/2758 K. 25.02.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/8630
KARAR NO : 2020/2758
KARAR TARİHİ : 25.02.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62, 52/2, 50/1-a, 52/1, 4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükmün dayanağı olan TCK 155/1 maddesi yerine, aynı kanunun 157/1 maddesinin gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün olarak görülmüştür.
Sanığın, katılana ait dizüstü ve masaüstü bilgisayarları tamir ettirmek üzere aldığı, aradan zaman geçmesine rağmen tamir ettirmediği, katılana iade etmeyerek uhdesinde tuttuğu iddia edilen somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve diğer deliller doğrultusunda sanığın atılı güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin eylemini sabit gören mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Katılan ve sanığın uzlaşmak istemeleri karşısında; sanığın uzlaşma işlemleri sırasında ceza infaz kurumunda olduğu bilindiği halde uzlaştırmacı tarafından adresine alma haberli posta gönderip sonrasında sanığa ulaşılamadığından bahisle uzlaşmanın sağlanamadığı yönünde usulsüz düzenlenen rapora dayanılarak eksik inceleme ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Adli para cezası alt sınırdan tayin edildiği halde hapis cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 25/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.