Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2019/12308 E. 2020/9922 K. 08.10.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/12308
KARAR NO : 2020/9922
KARAR TARİHİ : 08.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma
HÜKÜM : CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca her iki sanık hakkında ayrı ayrı beraat

Bedelsiz senedi kullanma suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan … tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılanlar … ile …’in, …’a olan borçlarına karşılık olarak 6.500TL bedelli suça konu senedi verdikleri, …’un ise satın almış olduğu ev nedeniyle borcuna karşılık aynı senedi müteahhitlik yapan sanık …’a verdiği, sanık …’ın evi …’a teslim edememesi nedeniyle karşılıksız duruma düşen senedin … tarafından geri istendiği ancak sanık …’ın bir kısım bahanelerle senedi …’a geri vermediği, daha sonra suça konu senedin sanık …’ın kayınbiraderi olan diğer sanık …’nin eline geçtiği ve sanık …’ın da bu senedi borcuna karşılık … isimli şahsa verdiği, sanık … tarafından borcun ödenmemesi üzerine …’ün vekili aracılığıyla senet üzerindeki kanuni borçlular durumunda olan katılanlar … ve … aleyhine icra takibi başlattığı, böylece sanıkların üzerine atılı bedelsiz senedi kullanma suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;
Sanıkların üzerine atılı suçun, 5237 sayılı TCK’nın 156/1. maddesinde yazılı suç kapsamında olup şikayete tabi olduğu, katılanlar … ve … aleyhine 13/10/2010 tarihinde icra takibi başlatıldığı ve 27/01/2012 tarihinde de katılan …’in evinde haciz işlemi yapıldığının anlaşılması karşısında; TCK’nın 73/1. maddesinde öngörülen 6 aylık süre geçtikten sonra, katılan …’in 26/11/2013 tarihinde şikayet hakkını kullandığı ve bu nedenle sanıklar hakkında TCK’nın 73/1-2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8 maddeleri gereğince bedelsiz senedi kullanma suçundan süresinde şikayette bulunulmaması nedeni ile düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hükümler kurulması,
Kanuna aykırı olup, katılan …’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.